Meshing

26 września 2017


Proces dyskretyzacji modelu geometrycznego w preprocesorze, polegający na dzieleniu geometrii (linii, powierzchni oraz objętości) na mniejsze elementy (odcinki dla 1D, trójkąty lub czworokąty dla 2D oraz elementy heksagonalne lub tetraedryczne dla 3D), przybliżające wyjściową geometrię.

Proces tworzenia siatki (meshing) jest niezbędny do przeprowadzenia analiz MES, a jakość utworzonej siatki elementów skończonych ma kluczowy wpływ na jakość i szybkość uzyskiwanych wyników.

Program służący do meshingu może działać w trybie automatycznym (bez udziału użytkownika), półautomatycznym (interaktywnym) (użytkownik ma wpływ na zmianę kształtu, ilości i rodzaju elementów na bieżąco, w formie interaktywnej) lub manualnym (siatka tworzona jest od początku, element po elemencie, przez użytkownika):

  • tryb automatyczny daje niewielką kontrolę na powstającą siatką elementów skończonych, często wymaga metody prób i błędów w celu osiągnięcia satysfakcjonującej jakości siatki.
  • tryb interaktywny pozwala na szybkie tworzenie siatki elementów skończonych z dostateczną kontrolą nad jej jakością.
  • tryb manualny jest bardzo czasochłonny i często wykorzystywany jedynie przy niewielkich fragmentach modelu, gdzie dokładne odwzorowanie geometrii jest kluczowe lub proces automatyczny i interaktywny nie pozwala na osiągnięcie dostatecznej jakości siatki. Od ilości elementów bezpośrednio zależy długość analizy, jednak wpływa również na dokładność uzyskiwanych wyników, podobnie jak w przypadku jakości elementów skończonych. Program i użytkownik dążą do uzyskania optymalnego kształtu elementów, jak najbliższego podstawowym kształtom geometrycznym, jak kwadrat, sześcian lub trójkąt równoboczny.

 

Wróć na poprzednią stronę